Historia architektury

Architektura jest sztuką rozwijającą się odkąd ludzie zaczynali budować swoje pierwsze siedziby. Nawet w najdawniejszych czasach ludzie budowali według pewnych zasad przekazywanych sobie nawzajem, a już pierwotne plemiona posiadały własne kanony piękna i pojęcie o tym, co miłe dla oka.

Źródło obrazka Wikipedia.org
Źródło obrazka Wikipedia.org

Architektura, jaką znamy, zaczyna się wraz z wielkimi starożytnymi cywilizacjami Grecji, Rzymu Egiptu i Mezopotamii, kiedy budowniczowie byli jednocześnie architektami i konstruktorami, a więc odpowiadali nie tylko za wygląd, ale też trwałość budowli i odpowiednią jej konstrukcję. Przez wieki style architektoniczne przechodziły wiele transformacji, jednak prawie zawsze korzystały z tych najdawniejszych, klasycznych zarówno jeżeli chodzi o formę, jak i rozwiązania konstrukcyjne. Dziś historię architektury dzieli się na poszczególne epoki stylistyczne: od antyku, poprzez romanizm, gotyk, renesans, barok, po modernizm i architekturę współczesną. Każda z epok posiada charakterystyczne dla siebie elementy i wielkich architektów, którzy wyznaczali jej kierunek.

Architektura

Architektura jest szeroko pojmowaną sztuką projektowania i formowania budowli. Pojęcie to dotyczy nie tylko architektury budynków, ale również dróg, mostów, terenów rekreacyjnych, całych osiedli czy miast. Przez architekturę budowli rozumiemy nie tylko jej wygląd zewnętrzny, ale także np. rozkład pomieszczeń, rozmieszczenie poszczególnych obiektów czy urządzeń.

Obrazek ze strony Publicdomainpictures.net
Obrazek ze strony Publicdomainpictures.net

Zadaniem architekta jest zapewnienie estetyki obiektu przy jednoczesnym zachowaniu jego funkcjonalności, przy czym samo pojęcie estetyki zależy od aktualnych kanonów. Architektura nowo wznoszonych obiektów różni się zatem w zależności od kraju czy regionu, epoki, a także przeznaczenia danej budowli. Każdy rejon na świecie ma charakterystyczną dla siebie architekturę, związaną z historią i kulturą tamtejszej społeczności. Wiele starych obiektów jest dzięki temu swoistymi pomnikami dawnych czasów, pozwalającymi lepiej poznać zwyczaje i upodobania ludzi. Dlatego właśnie architekturę uważa się za sztukę, a nie tylko naukę czy rzemiosło.